چرا برنامه ریزی استراتژیک مورد نیاز است؟

شاید این سوال هم برای شما پیش آمده باشد که چرا برنامه ریزی استراتژیک برای سازمان مهم و ضروری است. موانع و مشكلات همواره جزء لاينفك کار و زندگي بشر و سازمانها بوده و انسان ها و مدیران سازمان های موفق، با درايت و انديشه سعي در هموار ساختن اين فراز و نشيب ها را داشته اند و در جهت رفع اين موارد كوشيده اند. بعبارتی پايان يك مشكل؛ آغاز رويارويي با مشكلات جديدتر است و در نتيجه نياز به برنامه ريزي اصولي و بنيادي را جهت نيل به اهداف و پيش بيني عوامل شكست آور و تحت كنترل در آوردن تمامي اين ها، ضروري و حتي حياتي مي سازد.

با قدري تأمل در دنياي پيرامون خويش به خوبي در مي يابيم كه اين موضوع خاص فرد يا سازمان و یا جامعه خاصی نبوده و تمامي افراد وسازمانها و جوامع به نوعي دست به گريبان مسائل و معضلات بسياري هستند .

ذكر اين نكته نيز لازم است كه در پيمودن قله هاي ترقي، فقط مشكلات نيستند كه بر سر راه انسان ها یا سازمانها قرار مي گيرند. بلكه فرصت ها و موقعيت هاي مناسبي نيز در اين عرصه وجود دارند كه در صورت عدم به كار بستن تدابير دقيق و همه جانبه يا به كلي از دست خواهند رفت و يا استفاده تمام عيار و بهره گيري صد در صد آن ها ميسر نخواهد بود.

از کجا باید شروع کنیم؟

افراد و مديران سازمان های موفق به درستي دريافته اند كه سير تحول و كسب موفقيت، جز در سايه برنامه ريزي هاي جامع و استراتژيك كه تغييرات محيطي، بحران هاي داخلي و خارجي و موارد بسيار ديگر درآن لحاظ شده باشد امكان پذير نخواهد بود و شيوه هاي سنتي ديگر قادر نيست كه انسان ها و سازمان ها را به سر منزل مقصود برساند.

عوامل محيطي اعم از محیط داخلي و محیط خارجي از مهمترين عناصر تأثير گذار بر تصميمات اتخاذ شده در برنامه ها مي باشد تا آن جا كه ممكن است روند اجراي برنامه ها را تغيير داده و يا متوقف سازد. اين عوامل مي توانند نقاط ضعف و قوت و یا فرصت و تهدیدباشند. نظیر تغيير سياست هاي دولت ها، كاهش و افزايش نرخ ارز، تغيير در وضع ماليات ها، بحران هاي غير قابل پيش بيني مثل سيل و زلزله و موارد بسيار ديگري كه قادرند برنامه هاي تنظيم شده را دستخوش تغيير نمايند.

با اين اوصاف پر واضح است كه برنامه ريزان در هر سازماني مي بايست با مد نظر قرار دادن اهداف و رسالت سازمان تمامي جوانب كار را در نظر بگیرند و با اقدامات همه جانبه نرخ خطرهاي احتمالي كه مشابهش درگذشته اتفاق نيافتاده است را كاهش دهند. در عين حال قابليت انعطاف برنامه را از نظر دور نداشته تا در صورت تغييرات احتمالي ناچار به متوقف ساختن عمليات نبوده و امكان تغيير در جهت رسيدن به اهداف سازماني در زمان مناسب موجود باشد. موارد مذكور عموما درغالب برنامه ريزي هايي گنجانده مي شود كه اصطلاحا آن را برنامه ريزي استراتژيك مي ناميم.